پیرنگ فیلم چنین است: ژولین داون ( با بازی فرانسوا تروفو) مردی است که در روزنامه ای محلی درباره مرگ و اشخاصی که می میرند مقاله می نویسد ، او همسرش را که بسیار دوست داشته از دست داده و اکنون با مستخدم و نوه مستخدمش زندگی می کند. در اتاق بالایی خانه اش اتاق همسرش را بعد از سال ها ،هم چنان دست نخورده باقی گذاشته و هر لحظه با یادش زندگی می کند .او از دست زنده ها فراری است و ارتباط خوبی با آدم ها ندارد. ناگهان با سیسیلیا آشنا می شود، سیسیلیا به او نزدیک می شود اما ژولین ازاو دوری می کند.پس از آن که اتاق بالایی خانه ژولین در آتش سوزی می سوزد ،او تصمیم می گیرد با اجازه کشیش ، کلیسای کوچک و خرابه ای را در یک گورستان باز سازی کند تا جایی برای تمام مردگان عزیزش فراهم کند ، جایی که برای هر مرده یک شمع روشن کند و آن را روشن نگه دارد. او پس از انجام این کار به سیسیلیا نیز جریان کلیسا را اطلاع می دهد و از او می خواهد تا با او شریک شود و کمکش کند. از ظواهر این گونه پیداست که ژولین و سیسیلیا به هم دلبسته اند اما ژولین چیزی نمی گوید و به خاطر یک دوست مشترک از دست داده ( پل ماسینی) از سیسیلیا فاصله می گیرد زیرا ژولین معتقد است که ماسینی به او خیانت کرده است و نباید شمعی در این کلیسا داشته باشد.این دو از هم جدا می شوند. سیسیلیا که سخت به ژولین دلبسته است به سراغش می رود اما ژولین او را نمی پذیرد و در نهایت برایش نامه می نویسد.سپس ژولین در کلیسا به دیدارش می رود و همان جا می میرد . سیسیلیا درست پس از مرگ ژولین ،شمعی برایش در کلیسا روشن می کند.

بار اول فیلم را سال ها پیش و بر روی نسخه های vhs دیده بودم . همان دفعه هم در شرایط سختی بود چون دوست عزیزی را از دست داده بودم. واقعا چطور می توان با غم از دست دادن عزیزان کنار آمد؟ این فقدان عزیزان در زندگی چطور دیده نخواهد شد؟چطور می توان دوباره به زندگی بازگشت؟ پدیده مرگ چقدر غریب ، دردناک و بی رحم است!

واقعا امیدوارم همه این فیلم را ببینند، هر چند که جزو شاه کارهای تروفو نیست اما جزو فیلم های خوبش حتما هست و اساسا با دنیای سینمای تروفو تا حد زیادی فاصله دارد.تروفو پس از این فیلم 6 سال دیگرزنده ماند و بازهم فیلم ساخت اما برای من اتاق سبز یگانه است و یگانه باقی خواهد ماند.

دانلود مستقیم

لینک کمکی

به امید روزی که برای همیشه از ایران بری ا.ن جون. هم خودت و هم دار و دسته ی آدم کش و تجاوزگرت. در اون روز به جای عکس دوم عکس ملت ایران رو میذاریم و توی عکس اول هم قیافه ای گریان خواهی داشت.

درسال های دفاع مقدس که دوشادوش برادران سپاه، از اين آب وخاک دفاع می کرديم، درواقع مشغول دفاع ازشرف وآبرو و حيثيت وجان و مال ملت ايران بوديم. ارزش کشورهم به دليل ارزش ملت ايران است. سلاح ارتشی وسپاهی بايد در راه خدمت به اين ملت به کارگرفته شده وجان آنان هم در راه مردم ايران فدا شود. در روزگاری که همدوش برادران سپاهی جان خود را فدای اين ملت می کرديم هرگزگمان نمی برديم که ممکن است روزی گروهی ازسپاهی ها، بر خلاف خواست بخش اعظم پرسنل صادق و ايثارگرسپاه، قدرت سلاح خود را در مقابل اين ملت به کارگيرند.

ارتش خود را پناه ملت می داند و هيچ گاه به خواست سياستمداران برای سرکوب مردم تن در نداده است. به عهد خود برای عدم دخالت درسياست وفادار است اما نمی تواند در مقابل ظلم و تجاوز به هم وطنان خود نيز ساکت بنشيند. به همين دليل به آن دسته از تحميل شدگان به سپاه که دست تجاوز وتعدی به جان ومال وآبرو و ناموس ملت ايران درازکرده اند و بيش ازهمه به خون شهدای نيروهای مسلح کشور اعم از سپاهی و ارتشی خيانت کرده اند، شديدا اخطارمی کنيم که اگر از راه رفته بازنگردند، خود را با واکنش جان برکفان ارتش مواجه خواهند ديد. ارتش پناه ملت است و از ملت آرام وصلح دوست ايران در مقابل هر متجاوزی تا آخرين قطره خون خود دفاع خواهد کرد.

گروهی ازخلبانان وپرسنل هواپيمايی نيروی زمينی ارتش جمهوری اسلامی ايران ( هوانيروز)
جمعی ازفرماندهان وپرسنل گروه سی وسه توپخانه اصفهان
گروهی ازخلبانان وهمافران نيروی هوايی ارتش جمهوری اسلامی ايران(نهاجا)
دانشگاه شهيد ستاری نيروی هوايی ارتش جمهوری اسلامی ايران(نهاجا)
جمعی ازپرسنل ستاد فرماندهی نيروی هوايی ارتش جمهوری اسلامی ايران(نهاجا)
جمعی ازپرسنل مرکزآموزش پشتيبانی نزاجا
جمعی ازاساتيد ومسئولين دانشگاه افسری امام علی(ع)
جمعی ازپرسنل ومسئولين ستاد فرماندهی کل ارتش
این که ارتش مسیر خودش رو از سپاه سوا کرده جای امیدواری و تقدیر داره اما مساله ای که باعث نگرانی میشه این هست که سپاه در 20سال اخیر با حذف ارتش و جذب سرمایه ها و بودجه های کشور توانسته تجهیزات خود را به روز کرده و جای ارتش را بگیرد.امیدوارم که این نامه و رویارویی بین دو قطب نظامی کشور منجر به درگیری نشود چرا که سپاهیان وحشی تر و بی رحمتر از آن هستند که به راحتی از کنار چنین بیانیه ای به راحتی بگذرند.نباید ارتش رو تنها بذاریم و باید آقایان موسوی و کروبی و هاشمی و خاتمی و سایر بزرگان جنبش سبز حمایت خود را از این حرکت ارتش اعلام نمایند. بعدن بیشتر به این قضیه خواهم پرداخت.

به امید پیروزی جنبش سبز